Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 313

เล่ม มมร. 87 หน้า 313 ข้อ 1229 1230
คือ อธิปติธรรมที่เป็นเสกขธรรม เจือกับขันธ์ทั้งหลายที่เป็นเสกข- ธรรม. ๒. อเสกขธรรม เจือกับอเสกธรรม ฯลฯ คือ อธิปติธรรมที่เป็นอเสกขธรรม เจือกันขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอเสกข- ธรรม. ๓. เนวเสกขานาเสกขธรรม เจือกับเนวเสกขานา- เสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะนอธิปติปัจจัย พึงใส่ให้เต็ม ๓ วาระ. ๓. นปุเรชาตปัจจัย ฯลฯ ๑๐. นวิปปยุตตปัจจัย [๑๒๒๙] เสกขธรรม เจือกับเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะ นปุเรชาตปัจจัย, เพราะนปัจฉาชาตปัจจัย, เพราะนอาเสวนปัจจัย, เพราะนกัมมปัจจัย พึงกระทำ ๒ วาระ. เพราะนวิปากปัจจัย พึงกระทำ ๒ วาระ. เพราะนฌานปัจจัย, เพราะนมัคคปัจจัย (๒ ปัจจัยนี้ มี ๑ วาระ) เพราะนวิปปยุตตปัจจัย (มี ๓ วาระ) การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๑๒๓๐] ในนเหตุปัจจัย มี ๑ วาระ ในนอธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ ในนปุเรชาตปัจจัย มี ๓ วาระ ในนปัจฉาชาตปัจจัย มี ๓ วาระ ในนอาเสวน- ปัจจัย มี ๓ วาระ ในนกัมมปัจจัย ๒ วาระ ในนวิปากปัจจัย มี ๒ วาระ ในนฌานปัจจัย มี ๑ วาระ ในนมัคคปัจจัย มี ๑ วาระ ในนวิปปยุตตปัจจัย มี ๓ วาระ. พึงนับอย่างนี้ ปัจจนียนัย จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka