Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 314

เล่ม มมร. 87 หน้า 314 ข้อ 1231 1232
อนุโลมปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในอนุโลมปัจจนียะ [๑๒๓๑] เพราะเหตุปัจจัย ในนอธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ... ในน- ปุเรชาตปัจจัย มี ๓ วาระ ในนปัจฉาชาตปัจจัย มี ๓ วาระ ในนอาเสวนปัจจัย มี ๓ วาระ ในนกัมมปัจจัย มี ๒ วาระ ในนวิปากปัจจัย มี ๒ วาระ ในน- วิปปยุตตปัจจัย มี ๓ วาระ. พึงนับอย่างนี้. อนุโลมปัจจนียนัย จบ ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๑๒๓๒] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ ... ใน อนันตรปัจจัย ในสมนันตรปัจจัย ในสหชาตปัจจัย ในอัญญมัญญปัจจัย ใน นิสสยปัจจัย ในอุปนิสสยปัจจัย ในปุเรชาตปัจจัย ในอาเสวนปัจจัย ในกัมม- ปัจจัย ในวิปากปัจจัย ในอาหารปัจจัย ในอินทริยปัจจัย ในฌานปัจจัย ใน มัคคปัจจัย ในสัมมปยุตตปัจจัย ในวิปปยุตตปัจจัย ในอัตถิปัจจัย ในนัตถิ ปัจจัย ในวิคตปัจจัย ในอวิคตปัจจัย แต่ละปัจจัย มี ๑ วาระ. พึงนับอย่างนี้ ปัจจนียานุโลมานัย จบ สังสัฏฐวาระ จบ สัมปยุตตวาระ เหมือนกับสังสัฏฐวาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka