Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 367

เล่ม มมร. 87 หน้า 367 ข้อ 1357 1358
คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณธรรม ซึ่งเป็นวิบาก ฯลฯ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒. ๘. ปริตตธรรม อาศัยขันธ์ที่เป็นอัปปมาณธรรม ฯลฯ เพราะ นอาเสวนปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นอัปปมาณธรรม. ๙. ปริตตธรรม และอัปปมาณธรรม อาศัยอัปป- มาณธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณธรรม ซึ่งเป็นวิบาก ฯลฯ. [๑๓๕๗] ๑๐. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัปปมาณธรรม และ มหาภูตรูปทั้งหลาย [๑๓๕๘] ๑๑. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ที่เป็นมหัคคตธรรม และมหาภูตรูป ทั้งหลาย. ในปฏิสนธิขณะ กฏัตตารูป อาศัยขันธ์ที่เป็นมหัคคตธรรม และมหา- ภูตรูปทั้งหลาย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka