Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 368

เล่ม มมร. 87 หน้า 368 ข้อ 1359 1360
๑๒. มหัคคตธรรม อาศัยปริตตธรรม และมหัคคต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม และ หทยวัตถุ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๑๓. ปริตตธรรม และมหัคคตธรรม อาศัยปริตต- ธรรมและมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย. คือ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม และ หทยวัตถุ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ กฏัตตารูป อาศัยขันธ์ที่เป็นมหัคคตธรรม และมหาภูตรูปทั้งหลาย. ๑๑. นกัมมปัจจัย [๑๓๕๙] ๑. ปริตตธรรม อาศัยปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ นกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นปริตตธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นปริตตธรรม พาหิรรูป... อาหารสมุฏฐานรูป... อุตุสมุฏฐานรูป ฯลฯ มหาภูตรูป ๑ ฯลฯ [๑๓๖๐] ๒. มัคคตธรรม อาศัยมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ นกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นมหัคคตธรรม อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมหัคคตธรรม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka