Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 390

เล่ม มมร. 87 หน้า 390 ข้อ 1403 1404 1405 1406
๔. นปัจฉาชาตปัจจัย ๕. นอาเสวนปัจจัย [๑๔๐๓] ๑. ปริตตธรรม เจือกับปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ นปัจฉาชาตปัจจัย, เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นปริตตธรรม ฯลฯ. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ [๑๔๐๔] ๒. มหัคคตธรรม เจือกับมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ฯลฯ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม ซึ่งเป็นวิบาก ฯลฯ. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ [๑๔๐๕] ๕. อัปปมาณธรรม เจือกับอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะนอาเสวนปัจจัย คือ ฯลฯ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณธรรม ซึ่งเป็นวิบาก ฯลฯ. ๖. นกัมมปัจจัย [๑๔๐๖] ๑. ปริตตธรรม เจือกับปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ นกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นปริตตธรรม เจือกับขันธ์ทั้งหลายที่เป็นปริตตธรรม.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka