Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 87 หน้าที่ 391

เล่ม มมร. 87 หน้า 391 ข้อ 1407 1408 1409 1410 1411
[๑๔๐๗] ๒. มหัคคตธรรม เจือกับมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นมหัคคตธรรม เจือกับขันธ์ทั้งหลายที่เป็นมหัคคต- ธรรม. [๑๔๐๘] ๓. อัปปมาณธรรม เจือกับอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะนกัมมปัจจัย คือ เจตนาที่เป็นอัปปมาณธรรม เจือกับขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัปปมาณ- ธรรม ที่เป็นกุศล. ๗. นวิปากปัจจัย [๑๔๐๙] ๑. ปริตตธรรม เจือกับปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ นวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นปริตตธรรม ฯลฯ. [๑๔๑๐] ๒. มหัคคตธรรม เจือกับมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นมหัคคตธรรม ฯลฯ. [๑๔๑๑] ๓. อัปปมาณธรรม เจือกับอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะนวิปากปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เจือกับขันธ์ ๑ ที่เป็นอัปปมาณธรรม ฯลฯ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka