Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 88 หน้าที่ 487

เล่ม มมร. 88 หน้า 487 ข้อ 447
คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นสัญโญชนวิปปยุตตธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ทั้งหลาย อาศัยหทยวัตถุ. ๕. สัญโญชนสัมปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชน- วิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยโมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ. ๖. สัญโญชนสัมปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชน- สัมปยุตตธรรม และสัญโญชนวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ อารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ และโมหะ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๓. อธิปติปัจจัย [๔๔๗] ๑. สัญโญชนสัมปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชน- สัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๑-๒-๓) ๔. สัญโญชนวิปปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชนวิปปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย มี ๑ วาระ. ๕. สัญโญชนวิปปยุตตธรรม อาศัยสัญโญชนสัมปยุตต- ธรรม และสัญโญชนวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะอธิปติปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka