พระไตรปิฎก

๘. นปุเรชาตปัจจัย [๕๘๐] ๑. นีวรณธรรม อาศัยนีวรณธรรม เกิดขึ้น เพราะ นปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ ถีนมิทธนิวรณ์ อุทธัจจนิวรณ์ อวิชชานิวรณ์ อาศัย กามฉันทนิวรณ์. ในอรูปภูมิ อุทธัจจนิวรณ์ อวิชชานิวรณ์ อาศัยกามฉันทนิวรณ์. ในอรูปภูมิ อุทธัจจนิวรณ์ อวิชชานิวรณ์ อาศัยวิจิกิจฉานิวรณ์. ในอรูปภูมิ อวิชชานิวรณ์ อาศัยอุทธัจจนิวรณ์. ๒. ธรรมที่ไม่ใช่นีวรณธรรม อาศัยนีวรณธรรม เกิด ขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยนีวรณธรรมทั้งหลาย. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยนีวรณธรรมทั้งหลาย. วาระที่เหลือทั้งหมด (คือวาระที่ ๓-๖) พึงให้พิสดาร. อรูปภูมิ พึงกระทำก่อน ส่วนรูปภูมิ พึงกระทำภายหลัง ตามที่จะ พึงกระทำได้. ๗. นีวรณธรรม อาศัยนีวรณธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ นีวรณธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ ถีนมิทธนิวรณ์ อุทธัจจนิวรณ์ อาศัยขันธ์ทั้งหลาย ที่ไม่ใช่นีวรณธรรม และกามฉันทนิวรณ์. พึงผูกจักรนัย.