พระไตรปิฎก

คือ จักขุวิญญาณ อาศัยจักขายตนะ ฯลฯ กายายตนะ. ๒. พาหิรธรรม อาศัยอัชฌัตติกธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยจักขุวิญญาณ อาศัยจักขายตนะ และ จักขุวิญญาณ ฯลฯ กายายตนะ. สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยจิต. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ๓. อัชฌัตติกธรรม และพาหิรธรรม อาศัยอัชฌัต- ติกธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ จักขุวิญญาณ และสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยจักขายตนะ ฯลฯ กายายตนะ. ๔. พาหิรธรรม อาศัยพาหิรธรรม เกิดขึ้น เพราะ อารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นพาหิรธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒. ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นพาหิรธรรม อาศัยหทยวัตถุ. ๕. อัชฌัตติกธรรม อาศัยพาหิรธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ จิต อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นพาหิรธรรม จิตอาศัยหทยวัตถุ. ในปฏิสนธิขณะ พึงทำทั้ง ๒ นัย. ๖. อัชฌัตติกธรรม และพาหิรธรรม อาศัยพาหิร- ธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย