Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 89 หน้าที่ 289

เล่ม มมร. 89 หน้า 289 ข้อ 267
คือ จิตและสัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยหทยวัตถุ. ในปฏิสนธิขณะ มี ๑ นัย. ๗. อัชฌัตติกธรรม อาศัยอัชฌัตติกธรรม และ พาหิรธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ จักขุวิญญาณ อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นสหรคตด้วยจักขุวิญญาณ และจักขายตนะ ฯลฯ ที่สหรคตด้วยกายวิญญาณ ฯลฯ ๘. พาหิรธรรม อาศัยอัชฌัตติกธรรม และพาหิร- ธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยจักขุวิญญาณ, จักขายตนะ และจักขุวิญญาณ ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒ ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยกาย- วิญญาณ ฯลฯ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นพาหิรพาธรรม และจิต, ขันธ์ ๒ ฯลฯ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นพาหิรธรรม อาศัยจิตและหทยวัตถุ. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ พึงทำทั้ง ๒ นัย. ๙. อัชฌัตติกธรรม และพาหิรธรรม อาศัยอัชฌัต- ติกธรรม และพาหิรธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ และจักขุวิญญาณ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยจักขุ- วิญญาณ และจักขายตนะ ฯลฯ อาศัยขันธ์ ๒.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka