พระไตรปิฎก

๕. อุปาทานสัมปยุตตธรรม อาศัยอุปาทานวิปปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย อาศัยโลภะที่เป็นทิฏฐิคต- วิปปยุต. ๖. อุปาทานสัมปยุตตธรรม อาศัยอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม และอุปาทานวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วยโลภะที่เป็น ทิฏฐิคตวิปปยุต และโลภะ ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๗. อุปาทานวิปปยุตตธรรม อาศัยอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม และอุปาทานวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม และมหาภูตรูปทั้งหลาย. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยโลภะ ที่เป็นทิฏฐิ- คตวิปปยุต และโลภะ ๘. ปัจฉาชาตะ ฯลฯ ๙. นอาเสวนปัจจัย ฯลฯ เพราะนปัจฉาชาตปัจจัย ฯลฯ เพราะนอาเสวนปัจจัย ๑๐. นกัมมปัจจัย [๔๓๒ ] ๑. อุปาทานสัมปยุตตธรรม อาศัยอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนกัมมปัจจัย