พระไตรปิฎก

๗. นปุเรชาตปัจจัย [๔๓๑] ๑. อุปาทานสัมปยุตตธรรม อาศัยอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๒. อุปาทานวิปปยุตตธรรม อาศัยอุปาทานสัมปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ โลภะ อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยโลภะ ที่เป็น ทิฏฐิคตวิปปยุต. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอุปาทานสัมปยุตตธรรม. ๓. อุปาทานสัมปยุตตธรรม และอุปาทานวิปปยุตต- ธรรม อาศัยอุปาทานสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๓ และโลภะ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สหรคตด้วย โลภะที่เป็นทิฏฐิคตวิปปยุต ฯลฯ ขันธ์ ๒ ฯลฯ ๔. อุปาทานวิปปยุตตธรรม อาศัยอุปาทานวิปปยุตต- ธรรม เกิดขึ้น เพราะนปุเรชาตปัจจัย คือ ในอรูปภูมิ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอุปาทานวิปปยุตต- ธรรม ฯลฯ ขันธ์ ฯลฯ จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอุปาทานวิปปยุตตธรรม. จิตตสมุฏฐานรูป อาศัยโลภะที่เป็นทิฏฐิคตวิปปยุต. ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ตลอดถึงอสัญญสัตว์.