Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 448

เล่ม มมร. 90 หน้า 448 ข้อ 1338 1339 1340
๕. อัพยากตธรรมที่เป็นคันถวิปปยุตตอคันนิยธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นคันถวิปปยุตตคันถนิยธรรม และอัพยากต- ธรรมที่เป็นคันถวิปปยุตตอคันถนิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๓๘] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในวิปากปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี พึงให้พิสดารเหมือนปฏิจจ- วาระ. อัพยากตบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๓๓๙] ๑. อัพยากตธรรมที่เป็นคันถวิปปยุตตคันถนิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรมที่เป็นคันถวิปปยุตตคันถนิยธรรม ด้วย อำนาจของเหตุปัจจัย ๒. อัพยากตธรรมที่เป็นคันถวิปปยุตตอคันถนิยธรรม เป็นปัจจัยแก่อัพยากตธรรมที่เป็นคันถวิปปยุตตอคันถนิยธรรม ด้วย อำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๔๐] ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๗ วาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka