Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 449

เล่ม มมร. 90 หน้า 449 ข้อ 1341 1342 1343
ปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียะ [๑๓๔๑] ในนเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย มี ๗ วาระ ฯลฯ อนุโลมปัจจนียนัย การนับจำนวนวาระในอนุโลมปัจจนียะ [๑๓๔๒] เพราะเหตุปัจจัย ในนอารัมมณปัจจัยมี ๔ วาระ... ฯลฯ ปัจจนียานุโลมนัย การนับจำนวนวาระในปัจจนียานุโลม [๑๓๔๓] เพราะนเหตุปัจจัย ในอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ... ฯลฯ อนุโลมนัยก็ดี ปัจจนียนัยก็ดี อนุโลมปัจจนียนัยก็ดี ปัจจนียานุโลม- นัยก็ดี แห่งปัญหาวาระ ในกุสลติกะ ท่านนับไว้อย่างไร พึงนับอย่างนั้น. คันถวิปปยุตตคันถนิยทุกกุสลติกะ จบ คันถโคจฉกทุกกุสลติกะ จบ โอฆโคจฉกะ ๑ ก็ดี โยคโคจฉ๒ กะก็ดี เหมือนอาสวโคจฉกทุก- กุสลติกะ. ๑. มี ๖ ทุกะ, ๒. มี ๖ ทุกะ นีวรณทุกะจึงเป็นอันดับที่ ๔๔.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka