Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 462

เล่ม มมร. 90 หน้า 462 ข้อ 1379 1380
อัพยากตบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๓๗๙] ๑. อัพยากตธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตนีวรณิยธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตนีวรณิยธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. อัพยากตธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตอนีวรณิย- ธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตอนีวรณิยธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. อัพยากตธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตนีวรณิย- ธรรม อาศัยอัพยากตธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตนีวรณิยธรรม และ อัพยากตธรรมที่เป็นนีวรณวิปปยุตตอนีวรณิยธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๘๐] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในวิปากปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกวาระ. นีวรณวิปปยุตตนีวรณิยทุกกุสติกะ จบ นีวรณโคจฉกทุกกุสลติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka