พระไตรปิฏก

{๑๓๗๙} [๓๓] สภาวธรรมที่วิปปยุตจากนิวรณ์แต่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์ซึ่งเป็น อัพยากฤตอาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากนิวรณ์แต่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์ซึ่งเป็น อัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

สภาวธรรมที่วิปปยุตจากนิวรณ์และไม่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากนิวรณ์และไม่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤต เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่วิปปยุตจากนิวรณ์แต่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤต อาศัยสภาวธรรมที่วิปปยุตจากนิวรณ์แต่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์และที่วิปปยุตจาก นิวรณ์ไม่เป็นอารมณ์ของนิวรณ์ซึ่งเป็นอัพยากฤตเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑) (ย่อ)

{๑๓๘๐} [๓๔] เหตุปัจจัย มี ๕ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ

อาเสวนปัจจัย มี ๑ วาระ

วิปากปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ (ย่อ)

(พึงขยายสหชาตวาร ฯลฯ ปัญหาวารให้พิสดารทุกปัจจัย)









{๑๓๘๑} [๑] สภาวธรรมที่ไม่เป็นปรามาสซึ่งเป็นกุศลอาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็น ปรามาสซึ่งเป็นกุศลเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)