Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 677

เล่ม มมร. 90 หน้า 677 ข้อ 1897 1898
พหิทธาบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๘๙๗] ๑. พหิทธาธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยพหิทธา- ธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. พหิทธาธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยพหิทธา- ธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๕. พหิทธาธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยพหิทธา- ธรรมที่เป็นสรณธรรม และพหิทธาธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๘๙๘] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย. สรณทุกอัชฌัตตติกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka