Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 678

เล่ม มมร. 90 หน้า 678 ข้อ 1899 1900 1901
สรณทุกอัชฌัตตารัมมณติกะ (๑๐๐. สรณทุกะ ๒๑. อัชฌัตตารัมมณติกะ) อัชฌัตตารัมมณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๘๙๙] ๑. อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัย อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัย อัชฌัตตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๙๐๐] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย. พหิทธารัมมณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๙๐๑] ๑. พหิทธารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัย พหิทธารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka