พระไตรปิฎก

เหตุบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๒๕] ๑. เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. อารัมมณปัจจัย [๑๒๖] ๑. เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณ- ปัจจัย ๔. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย