Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 745

เล่ม มมร. 90 หน้า 745 ข้อ 127 128
๕. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๖. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. อธิปติปัจจัย [๑๒๗] ๑. เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เป็นปัจจัย แก่เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๔. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๕. เหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๔. อนันตรปัจจัย [๑๒๘]๑. เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เป็นปัจจัยแก่ เหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย มี ๓ วาระ (วาระที่ ๑-๒-๓)
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka