พระไตรปิฎก

๒. อารัมมณปัจจัย [๑๓๕] ๑. นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย ๒. นเหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาร (วาระที่ ๑-๒-๓) ๔. นเหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณ- ปัจจัย มี ๔ วาระ (วารที่ ๔-๗) ๘. นเหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณ- ปัจจัย มี ๕ วาระ. ๑๓. นเหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอวิตักก- อวิจารธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย มี ๓ วาระ. ๑๖. นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นอวิตักกวิจารมัตตธรรม และนเหตุธรรมที่เป็น อวิตักกอวิจารธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ. ๒๐. นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และนเหตุปธรรมที่เป็นอวิตักก- วิจารมัตตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ.