Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 755

เล่ม มมร. 90 หน้า 755 ข้อ 136 137
๒๑. นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม อาศัย นเหตุธรรมที่เป็นสวิตักกสวิจารธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอวิตักก- วิจารมัตตธรรม และนเหตุธรรมที่เป็นอวิตักกอวิจารธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย มี ๑ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๖] ในเหตุปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒๑ วา ะ ในอธิปติปัจจัย มี ๒๓ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๒๓ วาระ ในอนันตรปัจจัย มี ๒๑ วาระ ในสหชาตปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในอัญญมัญญปัจจัย มี ๒๘ วาระ ในนิสสยปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในอุปนิสสยปัจจัย มี ๒๑ วาระ ในปุเรชาต- ปัจจัย มี ๑๑ วาระ ในอาเสวนปัจจัย มี ๑๑ วาระ ในกัมมปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในวิปากปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในอาหารปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในอินทริยปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในฌานปัจจัย มี ๓๗ วาระ ในมัคคปัจจัยมี ๓๗ วาระ ใน สัมปยุตตปัจจัย มี ๒๑ วาระ ในวิปปยุตตปัจจัย มี ๒๗ วาระ ฯลฯ ในอวิค ปัจจัย มี ๓๗ วาระ. ปัจจนียนัย [๑๓๗] ในนเหตุปัจจัย มี ๓๓ วาระ ในนอารัมมณปัจจัย ๗ วาระ ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka