พระไตรปิฎก

เหตุบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๒๖๙] ๑. เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นปริตตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๒. อารัมมณปัจจัย [๒๗๐] ๑. เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นปริตตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. เหตธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๔. เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นปริตตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย