Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 812

เล่ม มมร. 90 หน้า 812 ข้อ 271 272
๕. เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นปริตตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๖. เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม ด้วยอำนาจของอารัมมณปัจจัย ๓. อธิปติปัจจัย [๒๗๑] ๑. เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นปริตตธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นปริตตธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย ๔. เหตุธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม ด้วยอำนาจของอธิปติปัจจัย มี ๒ วาระ. ๔. อนันตรปัจจัย [๒๗๒] ๑. เหตุธรรมที่เป็นปริตตรรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นปริตตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย ๒. เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย ๓. เหตุธรรมที่เป็นปริตตธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุ- ธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม ด้วยอำนาจของอนันตรปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka