Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 1011

เล่ม มมร. 90 หน้า 1011 ข้อ 768 769
๕. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรมที่เป็น อัพยากตะ อาศัยธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรมที่เป็น และธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรมที่เป็นอัพยากตะ เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๖๘] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ. กิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกบทปัญหาวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๗๖๙] ๑. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรมที่เป็น กุศล เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรมที่เป็น กุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรมที่เป็น อัพยากตะ เป็นปัจจัยแก่ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตสังกิเลสิกธรรม ที่เป็นอัพยากตะ ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka