Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 90 หน้าที่ 1012

เล่ม มมร. 90 หน้า 1012 ข้อ 770 771 772
การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๗๐] ในเหตุปัจจัย มี ๔ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๔ วาระ ในอธิปติปัจจัย มี ๔ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๗ วาระ. แม้ปัญหาวาระในกุสลติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น. กิเลสวิปปยุตตอสังกิเลสิกบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๗๗๑] ๑. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตอสังกิเลสิกธรรมที่เป็น กุศล อาศัยธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตอสังกิเลสิกธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตอสังกิเลสิกธรรมที่เป็น อัพยากตะ อาศัยธรรมที่เป็นกิเลสวิปปยุตตอสังกิเลสิกธรรมที่เป็น อัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๗๗๒] ในเหตุปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒ วาระ. สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ สัมปยุตตวาระก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาระ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka