พระไตรปิฎก

๒. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อนาสว- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๓. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สาสว- ธรรม และธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๔. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อนาสว- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๕. ธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อนาสว- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่สาสวธรรม และธรรมที่เป็นอาสววิปปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่อนาสวธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๙๑] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ. พึงให้พิสดารทุกวาระ. นอาสววิปปยุตตนสาสวทุกะ จบ