พระไตรปิฎก

๕. ธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรม ที่ไม่ใช่สัญโญชนวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๖. ธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนสัมปยุตตธรรม และไม่ใช่ สัญโญชนวิปปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๗. ธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรม ที่ไม่ใช่สัญโญชนสัมปยุตตธรรม และไม่ใช่สัญโญชนวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๘. ธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนวิปปยุตตธรรม อาศัยธรรม ที่ไม่ใช่สัญโญชนสัมปยุตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนวิปป- ยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๙. ธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนสัมปยุตตธรรม และไม่ใช่ สัญโญชนวิปปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สัญโญชนสัมปยุตตธรรม และไม่ใช่สัญโญชนวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๙๗] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ. พึงให้พิสดารทุกวาระ. นสัญโญชนสัมปยุตตทุกะ จบ