พระไตรปิฏก

สภาวธรรมที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์ และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่สัมปยุตด้วยสังโยชน์และที่ไม่วิปปยุตจากสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓) (ย่อ)

{๙๗} เหตุปัจจัย มี ๙ วาระ

อารัมมณปัจจัย มี ๖ วาระ ฯลฯ

อธิปติปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ

วิปากปัจจัย มี ๑ วาระ ฯลฯ

อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ





{๙๘} [๓๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์อาศัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัย สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็น อารมณ์ของสังโยชน์มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัยสภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่ เป็นอารมณ์ของสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๓)

สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์อาศัย สภาวธรรมที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ วาระ

สภาวธรรมที่ไม่เป็นสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์อาศัยสภาวธรรม ที่ไม่เป็นสังโยชน์มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์และที่มิใช่ไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ มิใช่ไม่เป็นสังโยชน์เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ (ย่อ)