พระไตรปิฎก

สรณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๓๔๐] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๒. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๓. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑-๖) ๗. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๘. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๗-๑๒) ๑๓. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑๓-๑๘) ๑๙. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัป. ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ-