Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 220

เล่ม มมร. 91 หน้า 220 ข้อ 341 342
ธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๑๙-๒๔) ๒๕. ธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ วาระ (วาระที่ ๒๕-๓๐) การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๓๔๑] ในเหตุปัจจัย มี ๓๐ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๓๐ วาระ. พึงให้พิสดารทุกวาระ. อรณบทปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑.เหตุปัจจัย [๓๔๒] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๒. ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัป- ปฏิฆธรรม อาศัยธรรมทีไม่ใช่อรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย. ๓. ธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัป- ปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อรณธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka