พระไตรปิฎก

๑๗. ธรรมที่ไม่ใช่ทุกขายเวทนายสัมปยุตตธรรม อาศัย ธรรมที่เป็นอทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย ๑๘. ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม และ ธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๑๙. ธรรมที่ไม่ใช่ทุกขายเวทนายสัมปยุตตธรรม และ ธรรมที่ไม่ใช่อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็น อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒๐. ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม และ ธรรมที่ไม่ใช่ทุกขายเวทนายสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอทุก- ขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒๑. ธรรมที่ไม่ใช่สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม และ ธรรมที่ไม่ใช่ทุกขายเวทนายสัมปยุตตธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อทุก- ขมสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่เป็นอทุกขมสุขาย- เวทนายสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๒๒] ในเหตุปัจจัย มี ๒๑ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๒๑ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๒๑ วาระ.