Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 437

เล่ม มมร. 91 หน้า 437 ข้อ 136
๖. ธรรมที่เป็นนเหตุธรรม แต่ไม่ใช่อเหตุกธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม และไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่ เป็นสเหตุกธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๗. ธรรมที่เป็นนเหตุธรรม แต่ไม่ใช่อเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุธรรม และสเหตุกธรรม และธรรมที่เป็นสเหตุก- ธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๘. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม และไม่ใช่นเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุธรรม และสเหตุกธรรม และธรรมที่เป็นสเหตุก- ธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๙. ธรรมที่เป็นนเหตุธรรม แต่ไม่ใช่อเหตุกธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม และไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรม ที่เป็นเหตุธรรม และสเหตุกธรรม และธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม แต่ ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๖] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ สหชาตวาระก็ดี ฯลฯ ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดาร. เหตุสเหตุกทุกนเหตุสเหตุกทุกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka