Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 438

เล่ม มมร. 91 หน้า 438 ข้อ 137
๕. เหตุเหตุสัมปยุตตทุกนเหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๓๗] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุธรรม และไม่ใช่เหตุวิปปยุตต- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุธรรม และเหตุสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุวิปปยุตตธรรม และไม่ใช่นเหตุ- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุธรรม และเหตุสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุธรรม และไม่ใช่เหตุวิปปยุตต- ธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เหตุวิปปยุตตธรรม และไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุธรรม และเหตุสัมปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ๔. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุวิปปยุตตธรรม และไม่ใช่นเหตุ- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุสัมปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๕. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุธรรม และไม่ใช่เหตุวิปปยุตต- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุสัมปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิด ขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka