Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 439

เล่ม มมร. 91 หน้า 439 ข้อ 138
๖. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุธรรม และไม่ใช่เหตุวิปปยุตต- ธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เหตุวิปปยุตตธรรม และไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุสัมปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๗. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุธรรม และไม่ใช่เหตุวิปปยุตต- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุธรรม และเหตุสัมปยุตตธรรม และ ธรรมที่เป็นเหตุสัมปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย ๘. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุวิปปยุตตธรรม และไม่ใช่นเหตุ- ธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุธรรม และเหตุสัมปยุตตธรรม และธรรม ที่เป็นเหตุสัมปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย ๙. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุธรรม และไม่ใช่เหตุวิปปยุตต- ธรรม และธรรมที่ไม่ใช่เหตุวิปปยุตตธรรม และไม่ใช่นเหตุธรรม อาศัยธรรมที่เป็นเหตุธรรม และเหตุสัมปยุตตธรรม และธรรมที่เป็น เหตุสัมปยุตตธรรม แต่ไม่ใช่เหตุธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๓๘] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ สหชาตวาระก็ดี ปัญหาวาระก็ดี พึงให้พิสดาร เหตุเหตุสัมปยุตตทุกนเหตุเหตุสัมปยุตตทุกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka