Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 607

เล่ม มมร. 91 หน้า 607 ข้อ 362 363
๙. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เป็น ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่ สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๓๖๒] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ในอารัมมณปัจจัย มี ๑๕ วาระ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย มี ๑๑ วาระ. อเหตุกบท [๓๖๓] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัย ธรรมที่เป็นอเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่เหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ อาศัยธรรมที่เป็นอเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และ ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกรรม ที่ไม่ใช่อัพยากตะ อาศัยธรรมที่เป็น อเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล อาศัย ธรรมที่เป็นอเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๕. ธรรมที่ไม่ใช่อเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล อาศัย ธรรมที่เป็นอเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka