Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 606

เล่ม มมร. 91 หน้า 606 ข้อ 361
๒. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่ ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่สเหตุก- ธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๔. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัย แก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุ ปัจจัย ๕. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัย แก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย ๖. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัย แก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล และธรรมที่ไม่ใช่สเหตุก- ธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ. ๗. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เป็น ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่กุศล ด้วยอำนาจของ เหตุปัจจัย ๘. ธรรมที่เป็นสเหตุกธรรม ที่เป็นอัพยากตะ เป็น ปัจจัยแก่ธรรมที่ไม่ใช่สเหตุกธรรม ที่ไม่ใช่อกุศล ด้วยอำนาจของ เหตุปัจจัย
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka