พระไตรปิฎก

การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๕๖๑] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกสนิทัสสนทุกนสนิทัสสนติกนสนิทัสสทุกะ จบ สนิทัสสนติกสัปปฏิฆทุกะ นสนิทัสสนติกนสัปปฏิฆทุกะ (๒๒. สนิทัสสนติกะ ๑๐. สัปปฏิฆทุกะ) ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย สัปปฏิฆบท [๕๖๒] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยสัปปฏิฆธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยสัปปฏิฆธรรมที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. ธรรมที่ไม่ใช่สัปปฏิธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่สัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- ๑. ทุกะที่ ๗ คือสัปปัจจยทุกะ และทุกะที่ ๘ คือสังขตทุกะ ไม่แสดง, ม. มีทุกะที่ ๗.