Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 716

เล่ม มมร. 91 หน้า 716 ข้อ 563 564 565
สัปปฏิฆธรรม อาศัยสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๕๖๓] ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาระ ฯลฯ อัปปฏิฆบท [๕๖๔] ๑. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยอัปปฏิธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม อาศัยอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ (วาระที่ ๓-๔ ) ๕. ธรรมที่ไม่ใช่อัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสน- สัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อัปปฏิฆธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม อาศัยอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๕๖๕] ในเหตุปัจจัย มี ๕ วาระ ฯลฯ สนิทัสสนติกสัปปฏิฆทุกนสนิทัสสนติกนสัปปฏิฆทุกะ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka