Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 91 หน้าที่ 997

เล่ม มมร. 91 หน้า 997 ข้อ 106 107
๕. จิตตสัมปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตวิปป- ยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๖. จิตตสัมปยุตตธรรม และจิตตวิปปยุตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ การนับจำนวนวาระในอนุโลม [๑๐๖] ในเหตุปัจจัย มี ๙ วาระ ฯลฯ นจิตตสัมปยุตตทุกจิตตสัมปยุตตทุกะ จบ ๕๙. นจิตตสังสัฏฐทุกจิตตสังสัฏฐทุกะ ปฏิจจวาระ อนุโลมนัย ๑. เหตุปัจจัย [๑๐๗] ๑. จิตตสังสัฏฐธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัง- สัฏฐธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๒. จิตตวิสังสัฏฐธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่จิตตสัง- สัฏฐธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ๓. จิตตสังสัฏฐธรรม และจิตตวิสังสัฏธรรม อาศัย ธรรมที่ไม่ใช่จิตตสังสัฏฐธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka