พระไตรปิฎก

ย่อหัวข้อสมุฏฐาน [๘๒๖] สังขารทั้งปวงที่ปัจจัยปรุง แต่ง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา และ บัญญัติ คือ พระนิพพาน ท่านวินิจฉัยว่า เป็นอนัตตา เมื่อดวงจันทร์ คือ พระพุทธเจ้า ยังไม่เกิดขึ้น เมื่อดวงอาทิตย์ คือ พระ- พุทธเจ้า ยังไม่อุทัยขึ้นมา เพียงแต่ชื่อของ สกาคธรรมเหล่านั้น ก็ยังไม่มีใครรู้จัก พระ มหาวีรเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้มีพระจักษุ ทรงทำ ทุกรกิริยามีอย่างต่าง ๆ ทรงบำเพ็ญบารมี แล้วเสด็จอุบัติในโลกเป็นไปกับพรหมโลก พระองค์ทรงแสดงพระสัทธรรม อันดับเสีย ซึ่งทุกข์ นำมาซึ่งความสุข พระอังคีรส ศากยมุนี ผู้อนุเคราะห์แก่ประชาทุกถ้วน หน้า อุดมกว่าสรรพสัตว์ ดุจราชสีห์ ทรง แสดงพระไตรปิฎก คือ พระวินัย ๑ พระ- สุตตันตะ ๑ พระอภิธรรม ๑ ซึ่งมีคุณมาก อย่างนี้ พระสัทธรรมจะเป็นไปได้ ผิว่า พระวินัย คือ อุภโตวิภังค์ ขันธกะ และ มาติกา ที่ร้อยกรองด้วยคัมภีร์บริวาร เหมือน