Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 330

เล่ม มมร. 10 หน้า 330 ข้อ 828
ภูตคาม ๑ สิกขาบทว่าด้วยพูดกลบเกลื่อน ๑ สิกขาบทว่าด้วยโพนทะนา ๑ สิกขาบทว่า ด้วยฉุดคร่าออกจากวิหาร ๑ สิกขาบทว่าด้วย เอาน้ำรด ๑ สิกขาบทว่าด้วยสอนภิกษุณี เพราะเห็นแก่อามิส ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุ ฉันเสร็จแล้ว ๑ สิกขาบทว่าด้วยการชวน ภิกษุเข้าไปบิณฑบาตในบ้าน ๑ สิกขาบทว่า ด้วยการไม่เอื้อเฟื้อ ๑ สิกขาบทว่าด้วยการ หลอกภิกษุให้กลัวผี ๑ สิกขาบทว่าด้วยการ ซ่อนบริวาร ๑ สิกขาบทว่าด้วยการแกล้ง พรากสัตว์จากชีวิต ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุ รู้อยู่ใช้น้ำมันตัวสัตว์ ๑ สิกขาบทว่าด้วยฟื้น อธิกรณ์เพื่อทำใหม่ ๑ สิกขาบทว่าด้วยบวช คนมีอายุหย่อน ๒๐ ปี ๑ สิกขาบทว่าด้วยการ อยู่ร่วมกับภิกษุที่สงฆ์ยกวัตร ๑ สิกขาบทว่า ด้วยการสมโภคกับสามเณรที่ถูกนาสนะ ๑ สิกขาบทว่าด้วยภิกษุผู้อันภิกษุทั้งหลายว่า กล่าวโดยชอบธรรม ๑ สิกขาบทว่าด้วยธรรม อันเป็นไปเพื่อความยุ่งยิ่ง ๑ สิกขาบทว่าด้วย การแกล้งทำหลง ๑ สิกขาบทว่าด้วยการโจท ด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล ๑ สิกขาบท
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka