Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 331

เล่ม มมร. 10 หน้า 331 ข้อ 828
ว่าด้วยการแกล้งก่อความรำคาญ ๑ สิกขาบท ว่าด้วยการให้ฉันทะเพื่อกรรมที่เป็นธรรม แล้วกลับบ่นว่า ๑ สิกขาบทว่าด้วยการให้ จีวรแล่วกลับบ่นว่า ๑ สิกขาบทว่าด้วยการ น้อมลาภสงฆ์ไปเพื่อบุคคล ๑ สิกขาบทว่า ด้วยคำว่าบุรุษบุคคลนั่นจักทำอะไรแก่ท่าน ได้ สิกขาบทว่าด้วยอธิษฐานอกาลจีวรเป็น กาลจีวรแล้วให้แจก ๑ สิกขาบทว่าด้วยแลก จีวรกับภิกษุณีแล้วชิงคืนมา ๑ สิกขาบทว่า ด้วยการยกโทษผู้อื่นด้วยความถือผิดเข้าใจ- ผิด ๑ สิกขาบทว่าด้วยแช่งด้วยนรก ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดพึงทำอันตรายแก่จีวร ลาภของคณะ ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดพึง ห้ามการแจกจีวรอันเป็นธรรม ๑ สิกขาบท ที่ว่าภิกษุณีใดพึงยังสมัยจีวรกาลให้ล่วงไป ด้วยหวังจะได้จีวรอันไม่แน่นอน ๑ สิกขาบท ที่ว่าภิกษุณีใดพึงห้ามการเดาะกฐินที่เป็น ธรรม ๑ สิกขาบททว่าภิกษุณีใดพึงแกล้งก่อ ความไม่ผาสุกแก่ภิกษุณี ๑ สิกขาบทที่ว่า ภิกษุณีใดให้ที่อยู่แล้ว ไม่พอใจฉุดคร่าภิกษุณี ออก ๑ สิกขาบทที่ว่าภิกษุณีใดด่าหรือกล่าว
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka