Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 345

เล่ม มมร. 10 หน้า 345 ข้อ 837 838 839
ภูตาโรจนสมุฏฐาน [๘๓๗] สิกขาบทว่าด้วยบอกอุต- ริมนุสธรรมที่มีจริง เกิดแต่กายมิใช่เกิดแต่ วาจา มิใช่เกิดแต่จิต เกิดแต่วาจา มิใช่เกิด แต่กาย และมิใช่เกิดแต่จิต เกิดแต่กายกับ วาจา มิใช่เกิดแต่จิต ชื่อว่าภูตาโรจนสมุฏ- ฐาน ย่อมเกิดแต่สมุฏฐาน ๓. ภูตาโรจนสมุฏฐาน จบ โจรีวุฏฐาปนสมุฏฐาน [๘๓๘] สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีรับ หญิงโจรให้บวช เกิดแต่วาจากับจิต มิใช่ เกิดแต่กาย และเกิดโดยทวารทั้ง ๓ โจรี- วุฏฐาปนสมุฏฐานนี้ พระพุทธเจ้าผู้ธรรม ราชาทรงตั้งไว้ว่า มีสมุฏฐาน ๒ ไม่ซ้ำกัน. โจรีวุฏฐาปนสมุฏฐาน จบ อนนุญาตสมุฏฐาน [๘๓๙] สิกขาบทว่าด้วยภิกษุณีบวช สตรีที่มารดาบิดา หรือสามีมิได้อนุญาต เกิด แต่กายวาจามิใช่เกิดแต่กาย และมิใช่เกิดแต่
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka