Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 413

เล่ม มมร. 10 หน้า 413 ข้อ 884 885
ปริยายวารที่ ๖ [๘๘๔] วิวาทาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน มีฐานเท่าไร มีวัตถุเท่าไร มีภูมิเท่าไร มีเหตุเท่าไร มีมูลเท่าไร ภิกษุวิวาทกันด้วยอาการเท่าไร วิวาทา- ธิกรณ์ ระงับด้วยสมถะเท่าไร อนุวาทาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน มีฐานเท่าไร มีวัตถุเท่าไร มีภูมิ เท่าไร มีเหตุเท่าไร มีมูลเท่าไร ภิกษุโจทด้วยอาการเท่าไร อนุวาทาธิกรณ์ ระงับด้วยสมถะเท่าไร อาปัตตาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน มีฐานเท่าไร มีวัตถุเท่าไร มีภูมิ เท่าไร มีเหตุเท่าไร มีมูลเท่าไร ภิกษุไม่ต้องด้วยอาการเท่าไร อาปัตตา- ธิกรณ์ระงับด้วยสมถะเท่าไร กิจจาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน มีฐานเท่าไร มีวัตถุเท่าไร มีภูมิ เท่าไร มีเหตุเท่าไร มีมูลเท่าไร กิจเกิดด้วยอาการเท่าไร กิจจาธิกรณ์ย่อม ระงับด้วยสมถะเท่าไร. [๘๘๕] ถามว่า วิวาทาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน ตอบว่า มีความโลภ ความโกรธ ความหลง เป็นประธาน มีความ ไม่โลภ ความไม่โกรธ ความไม่หลง เป็นประธาน ถ. มีฐานเท่าไร ต. มีฐาน คือ เรื่องทำความแตกร้าวกัน ๑๘ ถ. มีวัตถุเท่าไร ต. มีวัตถุทำความแตกร้าวกัน ๑๘
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka