Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 414

เล่ม มมร. 10 หน้า 414 ข้อ 886
ถ. มีภูมิเท่าไร ต. มีภูมิ คือ วัตถุทำความแตกร้าวกัน ๑๘ ถ. มีเหตุเท่าไร ต. มีเหตุ ๙ คือ กุศลเหตุ ๓ อกุศลเหตุ ๓ อัพยากตเหตุ ๓ ถ. มีมูลเท่าไร ต. มีมูล ๑๒ ถ. ภิกษุวิวาทกันด้วยอาการเท่าไร ต. ภิกษุวิวาทกันด้วยอาการ ๒ คือ เห็นว่าเป็นธรรม ๑ เห็นว่าไม่ เป็นธรรม ๑ ถ. วิวาทาธิกรณ์ระงับด้วยสมถะเท่าไร ต. วิวาทาธิกรณ์ระงับด้วยสมถะ ๒ คือ ด้วยสัมมุขาวินัย ๑ ด้วย เยภุยยสิกา ๑. [๘๘๖] ถามว่า อนุวาทาธิกรณ์มีอะไรเป็นประธาน ตอบว่า มีความโลภ ความโกรธ ความหลง เป็นประธาน มีความ ไม่โลภ ความไม่โกรธ ความไม่หลง เป็นประธาน ถ. มีฐานเท่าไร ต. มีฐาน คือ วิบัติ ๔ ถ. มีวัตถุเท่าไร ต. มีวัตถุ คือ วิบัติ ๔ ถ. มีภูมิเท่าไร ต. มีภูมิ คือ วิบัติ ๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka