Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 679

เล่ม มมร. 10 หน้า 679 ข้อ 1081
เพื่อเหตุอะไร มานัตเพื่อประโยชน์อะไร อัพภานเพื่อเหตุอะไร ตอบว่า อุโบสถเพื่อประโยชน์แก่ ความพร้อมเพรียง ปวารณาเพื่อประโยชน์ แก่ความหมดจด ปริวาสเพื่อประโยชน์แก่ มานัต การชักเข้าหาอาบัติเดิมเพื่อประโยชน์ แก่นิคคหะ มานัต เพื่อประโยชน์แก่อัพภาน อัพภานเพื่อประโยชน์แก่ความหมดจด ภิกษุ ผู้วินิจฉัยอธิกรณ์มีปัญญาทราม โง่เขลา และ ไม่มีความเคารพในสิกขา บริภาษพระเถระ ทั้งหลาย เพราะฉันทาคติ โทสาคติ ภยาคติ โมหาคติ เป็นผู้ขุดตนกำจัดอินทรีย์แล้ว เพราะกายแตกย่อมเข้าถึงนรก ภิกษุผู้วินิจฉัย อธิกรณ์ไม่พึงเห็นแก่อามิส และไม่พึงเห็น แก่บุคคล ควรเว้นสองอย่างนั้นแล้ว ทำตาม ที่เป็นธรรม โจทก์เป็นผู้มักโกรธ มักถือโกรธ ดุร้าย แสร้งกล่าวบริภาษย่อมปลูกอนาบัติว่า อาบัติ โจทก์เช่นนั้น ชื่อว่าย่อมเผาตน โจทก์กระซิบใกล้หูคอยจับผิด ยัง การวินิจฉัยให้บกพร่อง เสพทางผิด ย่อม ปลูกอนาบัติว่าอาบัติ โจทก์เช่นนั้นชื่อว่า ย่อมเผาตน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka