พระไตรปิฎก

โจทก์ฟ้องโดยกาลอันไม่ควร ฟ้อง ด้วยคำไม่จริง ฟ้องด้วยคำหยาบ ฟ้องด้วย คำไม่ประกอบด้วยประโยชน์มุ่งร้ายฟ้องไม่มี เมตตาจิตฟ้อง ปลูกอนาบัติว่าอาบัติ โจทก์ เช่นนั้นชื่อว่าย่อมเผาตน โจทก์ไม่รู้ธรรมและอธรรมไม่ฉลาด ในธรรมและอธรรม ปลูกอนาบัติว่าอาบัติ โจทก์เช่นนั้นชื่อว่าย่อมเผาตน โจทก์ไม่รู้วินัยและอวินัย ไม่ฉลาด ในวินัยและอวินัย ปลูกอนาบัติว่าอาบัติ โจทก์เช่นนั้นชื่อว่าย่อมเผาตน โจทก์ไม่รู้สิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงภาษิต แล้ว และมิได้ทรงภาษิต ไม่ฉลาดในสิ่งที่ พระพุทธเจ้าทรงภาษิตแล้ว และไม่ได้ภาษิต ปลูกอนาบัติว่าอาบัติ โจทก์เช่นนั้น ชื่อว่า ย่อมเผาตน โจทก์ไม่รู้สิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงประ- พฤติและไม่ได้ทรงประพฤติ ไม่ฉลาดในสิ่ง ที่พระพุทธเจ้าทรงประพฤติ และไม่ได้ทรง ประพฤติ ปลูกอนาบัติว่าอาบัติ โจทก์เช่น นั้น ชื่อว่าย่อมเผาตน โจทก์ไม่รู้สิ่งที่ทรง บัญญัติ และไม่ได้ทรงบัญญัติ ไม่ฉลาดใน สิ่งที่ทรงบัญญัติ และไม่ได้ทรงบัญญัติ ปลูก