Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 939

เล่ม มมร. 10 หน้า 939 ข้อ 1300 1301 1302 1303 1304
[๑,๓๐๐] บุคคลเข้าถึงธรรม ไต่ถาม กุศลที่ประกอบด้วยประโยชน์ มิใช่ผู้เป็นอยู่ ไม่ใช่ผู้ตาย ไม่ใช่ผู้นิพพาน ท่านผู้รู้ทั้ง- หลายเรียกบุคคลนั้นว่าอย่างไร ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายติดกันแล้ว. [๑,๓๐๑] ไม่พูดถึงอวัยวะเหนือราก- ขวัญขึ้นไป เว้นอวัยวะใต้สะดือลงมา ภิกษุ พึงต้องอาบัติปาราชิกเพราะเมถุนธรรมเป็น ปัจจัยได้อย่างไร ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาด ทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๐๒] ภิกษุทำกุฎีด้วยอาการขอ เอาเอง ไม่ได้ให้สงฆ์แสดงพื้นที่ เกินประ- มาณ มีผู้จองไว้ หาชานรอบมิได้ ไม่ต้อง อาบัติ ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลาย คิดกันแล้ว. [๑,๓๐๓] ภิกษุทำกุฎีด้วยอาการขอ เอาเอง ให้สงฆ์แสดงฟื้นที่แล้วได้ประมาณ ไม่มีผู้จอง มีชานรอบ แต่ต้องอาบัติ ปัญหา ข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลาย คิดกันแล้ว. [๑,๓๐๔] ไม่ประพฤติประโยคอะไร ทางกาย และไม่พูดคนอื่น ๆ ด้วยวาจา
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka