Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 10 หน้าที่ 940

เล่ม มมร. 10 หน้า 940 ข้อ 1305 1306 1307 1308
แต่ต้องอาบัติหนักซึ่งเป็นที่ตั้งแห่งความขาด ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๐๕] สัตบุรุษ ไม่ทำความชั่ว อะไรทางกายและทางวาจา แม้ทางใจผู้นั้น ถูกสงฆ์นาสนะแล้วชื่อว่าถูกนาสนะด้วยดี เพราะเหตุใด ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้ง- คิดกันแล้ว. [๑,๓๐๖] ภิกษุไม่เจรจากับมนุษย์ ไร ๆ ด้วยวาจา และไม่กล่าวถ้อยคำกะผู้อื่น แต่ต้องอาบัติทางวาจา มิใช่ทางกาย ปัญหา ข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว. [๑,๓๐๗] สิกขาบท อันพระพุทธเจ้า ผู้ประเสริฐพรรณนาไว้แล้วสังฆาทิเลส ๔ สิกขาบท ภิกษุณีต้องทั้งหมด ด้วยประโยค เดียวกัน ปัญหาข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลาย คิดกันแล้ว. [๑,๓๐๘] ภิกษุณี ๒ รูป อุปสมบท แต่สงฆ์ฝ่ายเดียว ภิกษุรับจีวรแต่มือของ ภิกษุณี ๒ รูป ต้องอาบัติต่างกัน ปัญหา ข้อนี้ ท่านผู้ฉลาดทั้งหลายคิดกันแล้ว.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka